شاگردساز بودن
اینجا ۱۲ اصل کتابمقدسی برای شاگردسازی آمده است
۱. ایجاد روابط هدفمند
شاگردسازی عمیقاً بر روابط استوار است. کتاب مقدس بر روابط فردبهفرد تأکید میکند؛ روابطی که در آن ایمانداران شخصاً برای رشد و زندگی کسانی که شاگردشان میسازند سرمایهگذاری میکنند.
«پس یکدیگر را تشویق کنید و یکدیگر را بنا سازید، چنانکه اکنون نیز میکنید.» — اول تسالونیکیان ۵:۱۱
۲. بنیاد کتابمقدسی
بر اهمیت کتاب مقدس بهعنوان مرجع و راهنمای همه جنبههای زندگی و شاگردسازی تأکید میشود. (نگاه کنید به دست کلام)
«تمام کتاب مقدس از الهام خداست و برای تعلیم، توبیخ، اصلاح و تربیت در عدالت سودمند است.» — دوم تیموتائوس ۳:۱۶
۳. قابلیت تکثیر
شاگردان بهگونهای تعلیم مییابند که بتوانند دیگران را نیز شاگرد سازند و این چرخه تکثیر روحانی ادامه پیدا کند. (تکثیر)
«آنچه از من در حضور شاهدان بسیار شنیدی، به اشخاص امین بسپار که بتوانند دیگران را نیز تعلیم دهند.» — دوم تیموتائوس ۲:۲
۴. دعا
دعا اساس و پایه است و راهنمایی، قدرت و منابع لازم برای شاگردسازی را فراهم میکند. (دست دعا)
«در دعا مداومت کنید و در آن با شکرگزاری هوشیار باشید.» — کولسیان ۴:۲
۵. پیوند با زندگی
شاگردسازی باید همه جنبههای زندگی را دربرگیرد؛ کار، خانه، کلیسا و جامعه. (تصویر چرخ)
«هرچه میکنید، آن را با جان و دل برای خداوند انجام دهید، نه برای انسانها.» — کولسیان ۳:۲۳
۶. بشارت
بشارت دادن به دیگران بخش جداییناپذیر مأموریت آنان است. (بشارت ملایم)
«پس بروید و همه قومها را شاگرد سازید و آنان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید.» — متی ۲۸:۱۹
۷. رشد همهجانبه
شاگردسازی شامل رشد روحانی، عاطفی، فکری و جسمی است.
«و عیسی در حکمت و قامت و محبوبیت نزد خدا و مردم رشد میکرد.» — لوقا ۲:۵۲
۸. خدمت
خدمت به دیگران بخش مهمی از شاگردسازی است. (اطاعت — تصویر چرخ)
«هرکس عطیهای یافته است، آن را برای خدمت به یکدیگر به کار گیرد، مانند مباشران نیکوی فیض گوناگون خدا.» — اول پطرس ۴:۱۰
۹. پرورش رهبران
شناسایی و پرورش رهبران بالقوه از اولویتهاست.
«او برخی را به رسالت، برخی را به نبوت، برخی را به بشارت، برخی را به شبانی و تعلیم گماشت تا مقدسین را برای کار خدمت تجهیز کنند و بدن مسیح را بنا سازند.» — افسسیان ۴:۱۱–۱۲
۱۰. پاسخگویی
پاسخگویی در روابط شاگردسازی، موجب رشد، درستکاری و وفاداری میشود.
«آهن، آهن را تیز میکند، و انسان نیز انسان را.» — امثال ۲۷:۱۷